فانی و الکساندر به عنوان فرزندان خانواده دوست‌داشتنی اکدال، زندگی شادی را در کنار والدین خود که یک گروه تئاتر را اداره می‌کنند، می‌گذرانند. با این حال، پس از مرگ غیرمنتظره پدرشان، با ازدواج مادرشان امیلی با یک اسقف سخت‌گیر، این خواهر و برادر سر از خانه‌ای بی‌روح و غم‌انگیز درمی‌آورند. این وضعیت تیره و تار با کنترل‌گرتر شدن اسقف رفته‌رفته بدتر می‌شود، اما بستگان دلسوز تلاش شجاعانه‌ای برای کمک به امیلی، فانی و الکساندر انجام می‌دهند.

وقتی لیلمور، مهماندار هواپیما، عاشق معلم رقص جاز خود، رابرت، که یک مرد سیاه‌پوست آمریکایی است می‌شود، بستگان و دوستانشان به رابطه آن‌ها اعتراض می‌کنند.

این فیلم مانند نمایشنامه‌ای که از آن اقتباس شده است، داستان تلاش‌های اولیه ادوارد گریگ آهنگساز و تلاش‌های او برای توسعه یک موسیقی ملی اصیل نروژی را روایت می‌کند. تورالو ماورستاد در نقش گریگ بازی می‌کند و بازیگران بین‌المللی از جمله فلورنس هندرسون، کریستینا شولین، رابرت مورلی، هری سیکومب، اسکار هومولکا، ادوارد جی. رابینسون و فرانک پورتا (در نقش ریکارد نوردراک) در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم که توسط دیویس بولتون با دوربین سوپر پاناویژن ۷۰ فیلمبرداری شده و در برخی کشورها با سیستم سینرامای تک‌دوربینه اکران شد، تلاشی برای بهره‌برداری از موفقیت فیلم «اشک‌ها و لبخندها» بود.

یان فرومن مرد جوانی است که نقشه‌های بزرگی برای آینده دارد. او به عنوان دستیار سرایدار در یک بانک مشغول به کار می‌شود، اما با پولی که به ارث برده شروع به خرید و فروش املاک می‌کند که در نهایت ارزش آن‌ها افزایش می‌یابد. او عاشق مارگارتا می‌شود که پدرش افسر نیروی دریایی است. مارگارتا که مورد بی‌مهری نامزدش قرار گرفته، فرومن را در یک سفر قایق‌رانی در مجمع‌الجزایر همراهی می‌کند.